СТИХИ ИЗ ПЕСКА
Погода
1.8°C
Ветер 3 м/с, С-З
Брест
0.1°C
Снег
Витебск




ИСТОРИЯ В КАРТИНАХ
РУССКИЙ ЯЗЫК НОВОГО ПОКОЛЕНИЯ
Сейчас смотрят
Беловежская пуща — единственное место на карте Европы, где еще сохранились остатки старинного леса, который когда-то существовал на территории от берегов Балтийского моря до реки Буг, от Одры до Днепра. Интересные факты и полезная информация о Беловеже от Всей Беларуси.
Интересные факты о Беловежской пуще
Дзмітрук Астапенка (1910—1944) — беларускі савецкі паэт, пісьменнік-фантаст, перакладчык. У відэа — кароткія звесткі пра творчасць і верш. Размова з гледачом — гэта не толькі слова, але і малюнак на пяску.
Дзмітрук Астапенка
Государственное социальное страхование представляет собой систему пенсий, пособий и других выплат гражданам Беларуси.
Социальное страхование
Как украсить «скучный» наряд? Создаем брошь — яркий акцент для блузки или шляпки своими руками вместе с художником Анной Королевой.
Смастерим брошь из шерсти
Ежедневное, незаметное, доброе и разумное общение, доверие, взаимоуважение в семье имеют первостепенное значение для развития маленькой личности.
Воспитание ребенка: развитие через общение
Успешно развиваются белорусско-латвийские отношения в сфере культуры, основанные на Соглашении между Министерством культуры Республики Беларусь и Министерством культуры Латвийской Республики о сотрудничестве в области культуры и искусства от 18 апреля 2002 года.
Культурные отношения
Программа ТВ

Падчас акупаціі і ў пасляваенны час

Падчас акупаціі і ў пасляваенны час

Падчас Другой сусветнай вайны храм быў вернуты парафіі. У святыні зноў распачаліся богаслужэнні.

У галерэі касцёла для дзяцей ладзілі батлейку на беларускай мове. Над узнаўленнем касцёла працавалі славутыя беларускія мастакі: Анатоль Тычына, Мікалай Дучыц, скульптар Керзін. Пётра Сергіевіч адмыслова прыехаў для гэтага ў Мінск з Вільні. У 1942 годзе, пасля рэстаўрацыі, касцёл зноў адкрыўся для набажэнстваў.

Будынак Чырвонага касцела захаваўся некранутым вайной. Пагроза разбурэння навісла ў паваенны час.

Паваенны савецкі час

Пасля аднаўлення савецкай улады ў Мінску ў 1944 годзе касцёл Святога Сымона і Святой Алены зноў быў закрыты.

У будынку касцёла размясцілі кінастудыю «Савецкая Беларусь», правялі капітальную рэканструкцыю. Тут здымалі кінастужкі «Гадзіннік спыніўся апоўначы», «Дзяўчынка шукае бацьку», «Міколка-паравоз», «Нашы суседзі» — класіку беларускага савецкага кіно. У 1960-ыя ў будынку касцёла стваралася таксама і ўся беларуская дакументалістыка.

Аднак над будынкам былога касцёла навісла рэальная пагроза поўнага знішчэння. Існаванне каталіцкага касцёла побач з Домам урада і помнікам Уладзіміру Леніну вельмі раздражняла партыйнае кіраўніцтва. Комплекс касцёла Святога Сымона і Святой Алены цалкам ігнараваўся як выдатны помнік гісторыі і архітэктуры. Яго прапанавалі альбо цалкам зруйнаваць, альбо грунтоўна перабудаваць, каб знішчыць яго касцельны выгляд.

У 1969—1971 гадах быў распрацаваны праект рэканструкцыі будынка касцёла пад Дом кіно. Згодна з гэтым праектам упершыню былі выкананы работы па рэстаўрацыі фасада касцёла і разабраны ўсе пазнейшыя прыбудовы, за выключэннем той, якая прымыкала да прэзбітэрыя (алтарнай часткі), а таксама дадатковай верхняй галерэі з левага боку касцёла. Адначасова гэтым праектам прадугледжвалася далейшае знішчэнне інтэр'ераў былога храма. Інтэр'ер раздзялілі бетоннымі перакрыццямі і перагародкамі, увесь жывапіс сашкрэблі, зрабілі дзве глядзельныя залы на 250 месцаў, кафэ, у вежы адкрылі музей кінематаграфіі.

Была распрацавана агароджа касцельнай тэрыторыі з манументальнымі брамамі (з боку вуліцы Савецкай), замураваны два ўваходы на тэрыторыю будучага Дома кіно. Каваная металічная брама не была знішчана, а толькі перанесена на вуліцу Берсана. Але менавіта ў такім выглядзе комплекс былога касцёла Святога Сымона і Святой Алены раптам быў аб'яўлены помнікам культуры рэспубліканскага значэння і прыняты пад ахову ўлад. У 1970-я гады вядомы мастак Гаўрыла Вашчанка зрабіў новыя вітражы, што ўвасаблялі алегорыі пяці мастацтваў, а таксама вялікія медзяныя жырандолі (люстры). Праца Вашчанкі не прапала дарэмна — яго вітражы і да сённяшняга дня ўпрыгожваюць касцёл. У 1975 годзе ў Чырвоным касцёле пасля рэканструкцыі і размясціўся Дом кіно, былі адкрыты кафэ і музей.

Использованные источники

Войнилович, Э. Воспоминания: Пер. с польск. / Общ. ред. В. Завальнюка. — Мн.: Издание Минской римо-католической парафии св. Симона и Елены, 2007. — 380 с. — 250 экз. (руск.)

Woyniłłowicz, E. Wspomnienia. 1847—1928 / E. Woyniłłowicz. — Wilno: Józef Zawadzki, 1931. — cz. 1. — 368 s. (польск.)

Кулагін, А. М. Каталіцкія храмы Беларусі / А. М. Кулагін. — Мінск: БелЭн, 2008. — 488 с. — ISBN 978-985-11-0395-5.

Дзянісаў, У. Касцёл Св. Сымона і Св. Алены / У. Дзянісаў. — Мінск, 1996. — 52 с.

Дзянісаў, У. Каштоўная крыніца гісторыі / У. Дзянісаў // Наша вера. — 2004. — № 1.

Матусевич, О. Польское общество "Освята" в Минске / О. Матусевич // Знакамітыя мінчане : Матэрыялы VI Беларуска-польскай навук. канф., Мінск, 9 лістап. 2005 г. / Бел. дзярж. пед. ун-т імя М. Танка; рэдкал. А. Вялікі [і інш.]; навук. рэд. А. Вялікі і З. Вінніцкі. — Мінск: БДПУ, 2005. — С. 133—136.

Туронак, Ю. Трагізм і загадкавасць лёсаў / Ю. Туронак // Наша вера. — 1996. — № 1 (2).

Харэўскі, С. В. Сто твораў XX стагоддзя: нарысы па гісторыі мастацтва і архітэктуры Беларусі найноўшага часу / аўт.-укл. С. В. Харэўскі. — Вільня: ЕГУ, 2011. — 432 с. — ISBN 978-9955-773-51-1.

Харэўскі, С. Колькі шчыгулаў да разуменьня Менску // Прамоўленае / С. Харэўскі. — Вільня: ЭГУ, 2008. — С. 88—111.

Chmielewska, G. Cierń Kresowy. Opowieść o Edwardzie Woyniłłowiczu i jego rodzinie / G. Chmielewska. — Łomianki: LTW, 2011. — 369 s. — ISBN 978-83-7565-128-7. (польск.)

Пазняк, З. С. Рэха даўняга часу: Кн. для вучняў / З. С. Пазняк. — Мінск: Нар. асвета, 1985. — 109 с.

Чернатов, В. Страничка каменной летописи / В. Чернатов // Нёман. — 1976. — № 3. (руск.)

Тарас, А. Е. Костел в нашей жизни / А. Е. Тарас. — Минск: ФУАинформ, 2010. — 192 с. — ISBN 978-985-6868-44-6. (руск.)

Эдвард Вайніловіч — зямянін, грамадзянін, каталік: матэрыялы беларуска-польскай навук. канф., Мінск, 14 лют. 2009 г. / Гісторыка-культурная ўстанова «Палоніка-Літуаніка»; Польскі інстытут у Мінску. — Мінск, 2009. — 70 с.

Nasze koscioły / pod red. ks. Jozafata Żyskara. — Warszawa: Druk Piotra Laskauera, 1914. — Т. 2. Djecezja mińska. — Z. 11, Dekanat miński — miasto. — 18 s. (польск.)

Jurkowski, R. Ziemia ojczysta, Mińszczyna i lud białoruski we «Wspomnieniach» Edwarda Woyniłłowicza // Знакамітыя мінчане. Мінск і Міншчына ў літаратурных творах на рубяжы XIX—XX стст.: Матэрыялы VI Беларуска-польскай навук. канф.: Польскі Ін-т у Мінску. Мінск: 27 крас. 2010 г. / рэдкал. А. Вялікі [і інш.]; навук. рэд. А. Вялікі і З. Вінніцкі. — Мінск: В. Хурсік, 2011. — С. 31—52.

Wyczyński, K. Pajzderski Tomasz / K. Wyczyński // Architekt. — 1909. — styczeń, z. 1. (польск.)

Ślizień, Wł. Nowy kościoł w Mińsku Litewskim / Wł. Ślizień // Tygodnik Wileński. — 1911. — № 2. — S. 7—10. (польск.)

Воложинский, В. Г. Минск в легендах, мифах и преданиях / В. Г. Воложинский. — Минск: ФУАинформ, 2012. — 345 с. — ISBN 978-985-6868-51-4. (руск.)

Fruba, P. Tomasz Pajzderski / P. Fruba // Polski Słownik Biograficzny. — Wrocław etc.: Ossolineum, 1980. — T. XXV/1. Zesz. 104: Padło Jan — Parczewski Franciszek. — S. 34—35. (польск.)

3D ЭКСКУРСИИ
КЛИПЫ
СОЦИАЛЬНАЯ РЕКЛАМА
Видеопрезентация
МНЕНИЕ
ВОПРОС-ОТВЕТ